Gunung Everest sudah terbentuk sejak puluhan juta tahun lalu, namun kini gunung tertinggi dunia itu berdepan satu lagi ancaman yang agak luar biasa iaitu air kencing pendaki Everest.
Satu kajian terbaharu mendapati aktiviti manusia di Kem Pangkalan Everest, termasuk air kencing yang dibuang terus ke atas glasier, boleh menyumbang kepada pencairan ais di kawasan berkenaan.
Kajian yang diterbitkan dalam jurnal Regional Environmental Change itu meneliti kesan aktiviti manusia terhadap Glasier Khumbu, lokasi Kem Pangkalan Everest di Nepal.
Walaupun jumlah haba daripada seorang individu mungkin kelihatan sangat kecil, keadaan menjadi berbeza apabila ribuan pendaki, jurupandu dan petugas berada di kawasan sama sepanjang musim pendakian.
Air Kencing Pendaki Everest Boleh Cairkan 154 Tan Ais
Berdasarkan data musim pendakian musim bunga 2023, penyelidik menganggarkan pendaki, jurupandu dan petugas di kawasan kem menghasilkan lebih 6,000 liter air kencing sehari.
Sebahagian besar air kencing itu dibuang terus ke permukaan glasier.
Disebabkan air kencing keluar daripada tubuh pada suhu yang hampir dengan suhu badan, haba daripada cecair tersebut turut dipindahkan ke permukaan ais.
Hasil pengiraan mendapati haba daripada air kencing pendaki Everest sahaja berpotensi mencairkan sekitar 154 tan ais dan salji dalam satu musim pendakian.
Namun, ini tidak bermaksud setiap kali seseorang membuang air kecil, ais di bawahnya terus mencair dalam jumlah besar.
Sebaliknya, penyelidik melihat kesan terkumpul apabila ribuan manusia berada di kawasan yang sama untuk tempoh panjang. Jumlah air kencing yang terhasil setiap hari dan haba yang dibawanya akhirnya boleh menjadi sumber tenaga tambahan kepada persekitaran glasier.
Bukan Air Kencing Sahaja Jadi Punca
Kajian sama turut meneliti penggunaan bahan api di Kem Pangkalan Everest.
Sepanjang kira-kira 50 hari musim pendakian 2023, sekitar 1,600 khemah menggunakan ratusan silinder LPG selain ribuan liter minyak tanah dan petrol untuk memasak, memanaskan khemah serta menjana tenaga.
Semua aktiviti ini menghasilkan haba. Apabila berlaku secara berterusan di atas atau berhampiran permukaan glasier, haba daripada aktiviti manusia menjadi satu lagi faktor yang perlu diambil kira oleh penyelidik.
Apabila haba daripada penggunaan bahan api dan air kencing pendaki Everest digabungkan, penyelidik menganggarkan tenaga yang dihasilkan cukup untuk mencairkan kira-kira 2,492 tan ais dan salji.
Bagaimanapun, angka itu merupakan anggaran teori kerana tidak semua haba semestinya dipindahkan terus kepada ais.
Keadaan sebenar boleh dipengaruhi oleh pelbagai faktor termasuk suhu persekitaran, keadaan permukaan glasier, cuaca serta bagaimana haba daripada aktiviti di kem tersebar ke kawasan sekeliling.
Perubahan Iklim Masih Faktor Utama
Penyelidik turut menegaskan bahawa perubahan iklim global kekal sebagai faktor utama pencairan glasier di Everest.
Aktiviti manusia di Kem Pangkalan Everest pula menjadi sumber haba tambahan yang tertumpu pada kawasan glasier yang semakin terdedah kepada peningkatan suhu.
Ini bermakna penemuan mengenai air kencing pendaki Everest tidak seharusnya dilihat sebagai pengganti kepada isu perubahan iklim yang jauh lebih besar. Sebaliknya, ia menunjukkan bagaimana aktiviti manusia pada skala tempatan juga boleh memberi kesan tambahan kepada persekitaran glasier.
Suhu Permukaan Kawasan Kem Turut Meningkat
Analisis imej satelit dari 1991 hingga 2023 turut menunjukkan suhu permukaan di kawasan kem meningkat lebih cepat berbanding bahagian Glasier Khumbu yang berdekatan.
Perbezaan ini menarik perhatian kerana Kem Pangkalan Everest menjadi kawasan tumpuan manusia ketika musim pendakian. Ribuan individu, khemah, aktiviti memasak dan penggunaan bahan api tertumpu dalam kawasan yang relatif kecil.
Anda mungkin berminat dengan
Susulan penemuan itu, penyelidik mencadangkan supaya Kem Pangkalan Everest pada masa akan datang dipertimbangkan untuk dipindahkan ke kawasan berhampiran yang lebih stabil dan tidak berada terus di atas glasier.
Kesan Kecil Yang Terkumpul Menjadi Besar
Penemuan ini menunjukkan sesuatu yang pada pandangan pertama nampak remeh boleh mempunyai kesan berbeza apabila berlaku berulang kali pada skala yang besar.
Lebih 6,000 liter air kencing sehari mungkin sukar dibayangkan, tetapi jumlah tersebut terhasil apabila ramai manusia berkumpul di Kem Pangkalan Everest pada satu-satu masa.
Dalam tempoh musim pendakian yang panjang, haba daripada air kencing pendaki Everest, penggunaan LPG, minyak tanah dan petrol menjadi sebahagian daripada keseluruhan aktiviti manusia yang berlaku di atas glasier.
Pada masa sama, angka pencairan ais yang dikemukakan penyelidik perlu dilihat dalam konteks kajian tersebut. Anggaran berkenaan menunjukkan jumlah ais dan salji yang secara teori boleh dicairkan berdasarkan tenaga haba yang dihasilkan, bukannya ukuran langsung bahawa keseluruhan jumlah itu benar-benar mencair akibat aktiviti di kem.
Perubahan iklim global masih menjadi faktor utama yang mendorong perubahan pada glasier di kawasan Everest. Namun, kajian ini membuka satu lagi perspektif tentang bagaimana kehadiran manusia boleh memberi tekanan tambahan kepada persekitaran gunung yang sensitif.
Nampak seperti perkara kecil, tetapi apabila dilakukan oleh ribuan manusia setiap musim, kesannya boleh menjadi besar.
Dan siapa sangka, di Gunung Everest, air kencing pendaki pun boleh menjadi sebahagian daripada masalah alam sekitar.
Sumber : nytimes
Life-hacks petik jari je! Jom baca VANILLA KISMIS seeNI
Download
sekarang!
